De Industriële Revolutie 4.0 dendert in een razend tempo door. Het tempo waarin onze wereld digitaliseert is ontzagwekkend hoog. Wie disruptie het hoofd biedt en zijn business en loopbaan transformeert, die is al aan boord. Een groeiend aantal mensen gebruikt echter dezelfde metafoor om aan te geven dat zij een hogesnelheidstrein zien die in één rechte lijn hard op ze afrijdt. Reden voor acute paniek? Volgens Amin Toufani, Director of Strategy van Singularity University, niet. De ziener op het snijvlak van technologie, economie en sociale vraagstukken stelt dat de mens ook nu voor een schitterende toekomst voor zichzelf en zijn medemens kan creëren. Tijdens de afgelopen Salesforce World Tour 2018 in Amsterdam zette Toufani zijn visie op Exonomics uiteen. Bedrijven die daarnaar handelen doen het beter dan zij die dat niet doen. Maar wat betekent Exonomics dan voor bedrijven. Of breder nog, wat betekent het voor ons allemaal? Terwijl na afloop van Toufani’s wervelende verhaal in de zaal het opzwepende ‘Are you gonna go my way?’ van Lenny Kravitz klonk, praatte menigeen vol vuur na over zijn antwoord op die vraag.
 



Exponentiële groei voor één procent

Exonomics is een samentrekking van Exponential Economics, de macro-economische trends van exponentiële technologieën en hun impact op onder meer financiële markten, beleid en riskmanagement. Toufani vertelde over diverse fenomenen door onze nieuwe economie zijn beïnvloedt. Een belangrijke daarvan is het GINI-coëfficiënt dat de bekendheid van mensen met technologie weergeeft. De top-één-procent van inkomens ervaart exponentiële groei – terwijl de overige 99 procent het helemaal niet zo goed doet. Tel daarbij op dat het ownership afneemt – terwijl virtualisatie en decentralisatie juist toenemen, de waardevermindering van assets, en de overproductie in vele markten. Dat zijn meer dan genoeg fenomenen die om directe actie van mens en bedrijf vragen. Maar hoe pak je die enorme golf van nieuwe ontwikkelingen en vereisten, met die steeds luidere roep van klant en samenleving? Juist over dit soort ontwikkelingen wordt door Singularity University goed nagedacht. Toufani geeft dan ook antwoord op de vragen die de allernieuwste technologie, zoals kunstmatige intelligentie (AI) met zich meebrengt. De mens is en blijft aan zet.

Zaken waar we niets vanaf weten

Toufani practice what he preaches. Bij alles wat hij doet valt de bredere blik op, het rekening houden met zowel technologie en bedrijf als de mens. Voor zijn toetreden tot Singularity richtte hij meerdere organisaties op, gericht op profit of sociale impact, waar hij zich bezighield met: AI, peer-to-peer-lenen, bitcoin, mensenrechten, internationale ontwikkeling, koolstofcompensatie, zonne-energie en kwantitatieve macro-handel op wereldschaal. Daarnaast staat hij bij Google Search bovenaan als beste gitaarspeler ter wereld – een eretitel waarop hij geen aanspraak wenst te maken. Toufani kijkt graag met een verrekijker onze wereld in. De ene lens is geslepen met technologie, de andere met economie. Scherpstellen doet hij met de noden van de mens. Voor het realiseren van meer gelijkheid heeft hij bijvoorbeeld het eerste hedgefonds voor armen opgericht. Maar ook Reversopedia, een ‘omgekeerde encyclopedie’ die zicht richt op zaken waar we niets vanaf weten. Tijdens de closing keynote van onze World Tour 2018 wist hij met zijn respectvolle manier van denken menigeen met een voltreffer te raken. Op die manier neemt het aantal mensen dat inziet dat we voor de nieuwste generaties technologie uit een ander vaatje moeten tappen exponentieel toe. Kunnen we dat eigenlijk wel?

Staande houden in technologische turbulentie

De wereld is in twintig jaar tijd meer veranderd dan in de 200.000 jaar ervoor. De transistor van 1958 is getransformeerd naar een processor die 30.000 keer sneller is en 20 miljoen keer goedkoper. Maar ook de levensverwachting van wie of wat dan ook is flink toegenomen. Er is van alles veel en het is overal verkrijgbaar. Tel daarbij op dat de prijs van zonne-energie flink zakt en je ziet aankomen dat ook de energieprijzen ergens in de toekomst gaan dalen. Het zijn voorbeelden waarmee Toufani zijn publiek op het puntje van de stoel krijgt. The sky is the limit. Die vlieger gaat net zo goed op voor technologische en economische groei als voor de mens. Durf te dromen, durf groot te denken, moedigt Toufani zijn gehoor aan. “Mik op tienvoudige in plaats van zesvoudig groei!” Wat ervoor nodig is om in die mate succesvol te zijn? Hoe houd je je goed staande in al die technologische turbulentie?

Van Impossible naar I’m Possible

De strategie om uit alle technologische, economische en sociale ontwikkelingen het beste te halen is simpel. Informeer je directe omgeving over je hogere doelen en hoe je ze wilt bereiken. Dit is het vertrekpunt voor iedere geslaagde transformatie. Je zorgt zo voor een ‘kritische massa’ van gelijkgestemden. Kom vervolgens met realistische ideeën waarmee je budget en mankracht weet te verzamelen. Ontwikkel vervolgens die nieuwe concepten op een plaats bij je corebusiness vandaan – gedraag je als een start-up. Vervolgens maak je met je organisatie, die inmiddels precies ziet wat je plan bent, de grote sprong voorwaarts. In dit advies van Toufani zit overigens een paradox. Enerzijds adviseert hij de juiste mensen om je heen te verzamelen om je concepten mee te concretiseren, anderzijds sprak hij nadrukkelijk over ‘unlearning’. Sterker nog, hij raadde iedereen aan anders te gaan managen, ‘de schaamte voorbij’. Leadership moet een veilige omgeving bouwen waar medewerkers zaken waar ze straks niets meer aan hebben af te leren, zo adviseerde de strateeg. Toufani geeft daarbij als voorbeeld autorijden, dat we binnen afzienbare tijd aan het voertuig zelf kunnen overlaten. Statistisch is al aangetoond dat hierdoor het aantal ongevallen en kwetsuren sterk zal afnemen, evenals de beroepsbevolking van bus- en taxichauffeurs en het percentage autobezitters. Een enkele technologische ontwikkeling met grote gevolgen, nauwelijks door de mens te overzien. Er is amper iemand te vinden die kan zeggen waar we over tien jaar staan. Simpelweg omdat de wereld waarin we dan leven volslagen onvoorspelbaar is geworden. Daarom, zegt Toufani, moeten we allemaal aan ons AQ gaan werken, onze Adaptive Intelligence. Dat zorgt ervoor dat we de technologietrein steeds meer als een vehikel gaan zien dat ons verder brengt. De enige mogelijke crisis die hij ziet, is op het gebied van de verbeeldingskracht. Zolang we dromen en doelen na durven streven die niemand anders op dat moment ziet, is er volgens Toufani niets aan de hand. Denk van ‘impossible’ naar ‘I’m possible’, luidt dan ook zijn afsluitende boodschap.